فرم سازه‌ای مهار بازویی به‌صورت گسترده جهت به‌کارگیری در ساختمان‌های بلند مورد توجه قرار گرفته است. این فرم سازه‌ای کارایی زیادی در کاهش پاسخ سازه‌ها در برابر بارهای جانبی دارد. در مناطق با لرزه‌خیزی زیاد استفاده از سیستم دیوار برشی فولادی به‌دلیل شکل‌پذیری و قابلیت جذب انرژی بالا متداول است. البته در کنار مزایای قابل توجه دیوار برشی فولادی، در ساختمان‌های بلندمرتبه سختی آن در برابر واژگونی پایین است. یکی از روش‌های متداول برای افزایش سختی در سازه‌ها، استفاده از مهار بازویی در طبقات خاصی است. در این پژوهش، مدل سازه‌ای سه طبقه شامل هسته مرکزی دیوار برشی فولادی با استفاده از روش FE تحلیل شده و استفاده از پانل دیوار برشی فولادی به‌عنوان مهار بازویی در طبقات مختلف مورد ارزیابی قرار گرفته است. بدین‌ترتیب در مجموع 4 مدل ساخته شده و عملکرد لرزه‌ای سیستم دیوار برشی فولادی با مهار بازویی به کمک تحلیل استاتیکی غیرخطی تعیین شده است. پاسخ سازه شامل منحنی برش پایه - تغییر مکان بام، انرژی جذب شده، شکل‌پذیری و حداکثر دریفت طبقات جهت تعیین موقعیت بهینه مهارهای بازویی اختیار شده است. نتایج این تحقیق نشان می‌دهد که موقعیت بهینه مهار بازویی مشابه حالت استاتیکی خطی است. برای حالت وجود یک مهار بازویی در ارتفاع سازه، موقعیت بهینه در میانه ارتفاع ساختمان می‌باشد.