رویکردهای نوین در مدیریت ساخت و پروژه

رویکردهای نوین در مدیریت ساخت و پروژه

بررسی تأثیر جایگزینی پومیس و میکروسیلیس حاوی پلی‌اتیلن گلیکول 1000 بر مقاومت فشاری، مقاومت خمشی، ضریب انتقال حرارتی و درصد جذب آب

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران
چکیده
در دهه‌های اخیر با توجه به تغییرات اقلیمی گسترده، به منظور تأمین دمای آسایش بشر، مصرف انرژی در سراسر جهان افزایش یافته است؛ به‌طوری‌که بخش قابل توجهی از مصرف انرژی مربوط به بخش ساختمان می‌باشد. بنابراین محققین این حوزه، به منظور کاهش مصرف انرژی در بخش ساختمان، استفاده از مواد تغییر فاز دهنده در بتن را پیشنهاد داده‌اند. تاکنون، محققین از انواع گوناگون مواد تغییر فاز دهنده به همراه مواد افزودنی خاص در طرح اختلاط بتن استفاده کرده‌اند. برای دستیابی به اهداف این پژوهش که رسیدن به بتنی با عملکرد حرارتی مناسب می‌باشد، از پومیس حاوی پلی‌اتیلن گلیکول 1000 به میزان جایگزینی 10 درصد ماسه در بتن مورد نظر استفاده شد. آزمایش‌های انجام شده در این پژوهش شامل آزمایش مقاومت فشاری روی نمونه‌های استوانه‌ای با ابعاد 100×200 میلی‌متر، آزمایش مقاومت خمشی با نمونه‌های منشوری به ابعاد 100×100×350 میلی‌متر و همچنین آزمایش ضریب انتقال حرارتی و آزمایش درصد جذب آب روی نمونه‌هایی با ابعاد 75×150 میلی‌متر می‌باشد. نتایج آزمایشگاهی نشان داد که جایگزینی 10 درصد پومیس حاوی پلی‌اتیلن گلیکول 1000 در نمونه‌های بتنی، منجر به کاهش مقاومت فشاری، مقاومت خمشی، وزن مخصوص بتن، ضریب انتقال حرارتی و همچنین افزایش درصد جذب آب به ترتیب به میزان 35، 37، 4، 44 و 16 درصد نسبت به نمونۀ مبنا می‌شود.
کلیدواژه‌ها