میراث فرهنگی به‌عنوان گروهی از منابع به ارث رسیده از گذشته تعریف ‌شده است که مردم، مستقل از مالکیت، آن را به‌عنوان بازتاب ارزش‌ها، اعتقادات، دانش و سنت‌های در حال تکامل خود می‌شناسند. با توجه به ضعف روش‌های سنتی، امروزه با پیشرفت علم، استفاده از فناوری‌های جدید ازجمله مدل‌سازی اطلاعات ساختمان در جهت مرمت و بهسازی ابنیه تاریخی راهکاری نوین تلقی می‌شود. مدل‌سازی اطلاعات ساختمان به دلیل ارائه اطلاعات غنی برای اجزای ساختمان، منجر به تصمیم‌گیری بهینه جهت ترمیم و بهسازی ساختمان و کاهش در زمان و هزینه ترمیم و بهسازی می‌شود. هدف از این پژوهش، بررسی چگونگی پیاده‌سازی مدل‌سازی اطلاعات ساختمان‌های تاریخی و شناسایی چالش‌های موجود است که این مسئله را به‌صورت کمّی و به روش توصیفی-تحلیلی با استفاده از مطالعات کتابخانه‌ای تبیین می‌کند. متأسفانه در ایران از این فناوری به‌طور ناقص استفاده می‌شود و نمی‌‌تواند عملکرد مؤثری در پروژه‌های مرمت میراث داشته باشد؛ درنتیجه با اجرای کامل و مرحله‌به‌مرحله مدل‌سازی اطلاعات ابنیه تاریخی در شش گام، (گام اول ارزیابی شرایط ساختمان، گام دوم ساخت و نمایش مدل سه‌بعدی، گام سوم طبقه‌بندی اطلاعات، گام چهارم غنی‌سازی معنایی مدل سه‌بعدی، گام پنجم تبادل و به اشتراک‌گذاری اطلاعات ساختمان‌های تاریخی و گام ششم نرم‌افزارهای مورد استفاده در مدل‌سازی اطلاعات ساختمانی میراث یا بناهای تاریخی) و همچنین با اتخاذ اقدامات مشخصی که در این پژوهش پیشنهاد شده است، می‌توان در جهت رفع چالش‌ها و مشکلات موجود اقدام کرد و از مزایای متعدد مدل‌سازی اطلاعات ساختمان‌های میراث ازجمله درک بهتر مداخلات معماری و سازه‌ای جهت انتخاب مطلوب‌ترین روش حفظ و بازسازی بنای تاریخی بهره برد.