1
. استادیار گروه مهندسی عمران دانشکده صنعت ساختمان و محیطزیست، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران
2
دانشجوی کارشناسیارشد، گروه مهندسی عمران دانشکده صنعت ساختمان و محیطزیست، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران
چکیده
پژوهش حاضر به بررسی عیوب ساختمانی در مجتمعهای انبوهسازی شیراز و شناسایی عوامل مؤثر بر بروز این عیوب میپردازد. با توجه به اهمیت کیفیت ساختوساز و تأثیر آن بر عمر مفید ساختمانها، این پژوهش تلاش میکند تا راهکارهای مؤثری برای کاهش عیوب ارائه دهد. هدف این پژوهش شناسایی و تحلیل عوامل مؤثر بر بروز عیوب ساختمانی در مجتمعهای انبوهسازی شیراز است. روش پژوهش کیفی است و دادهها از طریق پرسشنامه، مصاحبهها، مشاهدات و تحقیقات آرشیوی جمعآوری شدهاند. جامعه پژوهش شامل مدیران پروژهها، مهندسان و متخصصان صنعت ساختوساز بوده و نمونهگیری به روش هدفمند انجام شده است. دادهها با استفاده از نرمافزار MaxQDAو ابزارهای آماری پردازش و تحلیل شدهاند. نتایج پژوهش نشان میدهد که کیفیت پایین مصالح، عدم نظارت کافی و فشار زمانی برای تکمیل پروژهها از عوامل کلیدی بروز عیوب ساختمانی هستند. همچنین آموزش ناکافی کارکنان و شرایط جوی نامساعد نیز تأثیر بسزایی دارند. این یافتهها میتوانند به بهبود کیفیت ساختوساز و کاهش عیوب در پروژههای آینده کمک کنند. با اجرای برنامههای آموزشی برای کارکنان، استفاده از مواد اولیه با کیفیت و نظارت مستمر بر فرایندهای ساختوساز، میتوان به کاهش هزینههای نگهداری و تعمیرات دست یافت
شرافتی، محمدامیر و خدری، محمدحسن. (1404). توسعه روشی برای مدیریت ریسک عیوب ساختمانی در بخش مسکونی. رویکردهای نوین در مدیریت ساخت و پروژه، 2(3)، 23–42.
MLA
شرافتی، محمدامیر، و خدری، محمدحسن. "توسعه روشی برای مدیریت ریسک عیوب ساختمانی در بخش مسکونی"، رویکردهای نوین در مدیریت ساخت و پروژه، 2، 3، 1404، 23–42.
HARVARD
شرافتی، محمدامیر، و خدری، محمدحسن. (1404). 'توسعه روشی برای مدیریت ریسک عیوب ساختمانی در بخش مسکونی'، رویکردهای نوین در مدیریت ساخت و پروژه، 2(3), pp. 23–42.
CHICAGO
شرافتی، محمدامیر و خدری، محمدحسن، "توسعه روشی برای مدیریت ریسک عیوب ساختمانی در بخش مسکونی." رویکردهای نوین در مدیریت ساخت و پروژه، 2 3 (1404): 23–42,
VANCOUVER
شرافتی محمدامیر، خدری محمدحسن. توسعه روشی برای مدیریت ریسک عیوب ساختمانی در بخش مسکونی. رویکردهای نوین در مدیریت ساخت و پروژه. 1404;2(3):23–42.