1
کارشناسی ارشد مهندسی عمران، گرایش مهندسی و مدیریت ساخت دانشکده عمران، دانشگاه علم و صنعت، تهران، ایران
2
استاد گروه مهندسی عمران دانشکده عمران، دانشگاه علم و صنعت، تهران، ایران
چکیده
صنعت ساخت از جمله صنایعی است که وابستگی شدیدی به نیروی کار دارد. این صنعت در سراسر جهان بهعنوان یکی از صنایع حیاتی و پر ریسک شناخته شده است. این ریسکها شامل ضررهای مالی و مهمتر از آن ضررهای جانی میشود؛ لذا مهم است تا به هر طریق ممکن برای کاهش یا از بین بردن اثر مخاطرات پیرامون پروژه تلاش کنیم. بیشتر این ریسکها به عوامل رفتاری و رویکرد شاغلین در محیط پروژه مربوط میشوند؛ به همین علت آشنایی با خصوصیاتی که شکلدهنده رفتار کارکنان و مدیران پروژه هستند ضروری بهنظر میرسد. یکی از این خصوصیات، هوش هیجانی انسان است که از دوران کودکی شکل میگیرد و با انجام تمرین میتوان آن را تقویت کرد. افراد با هوش هیجانی بالا این توانایی را دارند که هیجانات را در خود و دیگران شناسایی و مدیریت کنند. همچنین برای تضمین اجرای موفقیتآمیز یک پروژه ساخت، اولین و مهمترین مرحله، شناسایی عوامل ریسک است که این شناسایی به کمک اطلاعاتی که در اختیار داریم، انجام میگیرد. هوش هیجانی بالا منجر به تقویت ارتباطات شده و ارتباطات قوی نیز به گسترش دانش و اطلاعات در محیط کارگاه منجر میشود. مسلم است که هرچه کارکنان در حوزه دانش قدرتمند شوند، در مواجهه با ریسکها و مدیریت آنها نیز بهتر عمل شده و احتمال موفقیت پروژه افزایش پیدا میکند.
زمانی,علی و قدوسی,پرویز . (1404). بررسی رابطه هوش هیجانی و مدیریت ریسک در پروژههای ساخت(مقاله مروری). رویکردهای نوین در مدیریت ساخت و پروژه, 2(3), 43-57.
MLA
زمانی,علی , و قدوسی,پرویز . "بررسی رابطه هوش هیجانی و مدیریت ریسک در پروژههای ساخت(مقاله مروری)", رویکردهای نوین در مدیریت ساخت و پروژه, 2, 3, 1404, 43-57.
HARVARD
زمانی علی, قدوسی پرویز. (1404). 'بررسی رابطه هوش هیجانی و مدیریت ریسک در پروژههای ساخت(مقاله مروری)', رویکردهای نوین در مدیریت ساخت و پروژه, 2(3), pp. 43-57.
CHICAGO
علی زمانی و پرویز قدوسی, "بررسی رابطه هوش هیجانی و مدیریت ریسک در پروژههای ساخت(مقاله مروری)," رویکردهای نوین در مدیریت ساخت و پروژه, 2 3 (1404): 43-57,
VANCOUVER
زمانی علی, قدوسی پرویز. بررسی رابطه هوش هیجانی و مدیریت ریسک در پروژههای ساخت(مقاله مروری). رویکردهای نوین در مدیریت ساخت و پروژه, 1404; 2(3): 43-57.